Działanie przeciwbólowe antagonisty receptora angiotensyny Irbesartan u pacjentów z nefropatią wywołaną cukrzycą typu 2 ad 5

Nie można było ustalić daty wystąpienia schyłkowej niewydolności nerek u jednego pacjenta w grupie placebo iu dwóch pacjentów w grupie amlodypiny. Tych trzech pacjentów wykluczono z analiz pokazanych w panelach A i C. Tabela 3. Tabela 3. Względne ryzyko skutków. Proporcje pacjentów w każdej grupie, którzy osiągnęli pierwszorzędowy punkt końcowy, pokazano na ryc. 2A. Pacjenci z grupą otrzymującą irbesartan mieli nieskorygowane względne ryzyko osiągnięcia pierwszorzędowego punktu końcowego, który był o 20 procent niższy niż w grupie placebo (P = 0,02) i 23 procent niższy niż w grupie amlodypiny (P = 0,006) (tabela 3). Względne ryzyko pierwotnego punktu końcowego w grupach placebo i amlodypiny nie różniło się istotnie. Proporcje pacjentów w każdej grupie, którzy osiągnęli każdy z trzech składników pierwotnego punktu końcowego, pokazano na rysunku 2B, rysunku 2C i rysunku 2D. Wśród pacjentów przypisanych do irbesartanu, nieskorygowane względne ryzyko podwojenia stężenia kreatyniny w surowicy było 33 procent niższe niż wśród pacjentów przypisanych do placebo (p = 0,003) (tabela 3) i 37 procent niższe niż wśród pacjentów przypisanych do grupy otrzymującej irbesartan. do amlodypiny (P <0,001). Nieskorygowane względne ryzyko schyłkowej niewydolności nerek (p = 0,07) było o 23% niższe w grupie otrzymującej irbesartan niż w grupie amlodypiny lub grupie placebo (tabela 3). Grupa placebo i amlodypina nie różniły się istotnie pod względem względnego ryzyka podwojenia stężenia kreatyniny w surowicy lub schyłkowej niewydolności nerek. Nie było istotnej różnicy między trzema grupami pod względem nieskorygowanego ryzyka zgonu z jakiejkolwiek przyczyny (Tabela 3).
Wtórny, układ sercowo-naczyniowy
Nie było znaczących różnic między grupami leczonymi we wtórnym, sercowo-naczyniowym (Tabela 3). Pacjenci otrzymujący irbesartan mieli częstość występowania zastoinowej niewydolności serca wymagającej hospitalizacji, która była o 23 procent niższa niż u pacjentów otrzymujących placebo. Pacjenci wyznaczeni do otrzymywania amlodypiny mieli wskaźnik zawału mięśnia sercowego bez tego urazu, który był 41 procent niższy niż u pacjentów przypisanych do otrzymywania placebo.
Wpływ współzmiennych linii bazowej i uzyskanego średniego ciśnienia tętniczego
Przeprowadzono analizy, aby upewnić się, że obserwowanych różnic w wynikach nie można wytłumaczyć brakiem równowagi w rozkładzie współzmiennych linii podstawowej. Włączenie tych współzmiennych do linii podstawowej w analizach proporcjonalnych zagrożeń nie zmieniło wniosków z pierwotnych analiz.
Lepszych wyników leczenia nerek w grupie otrzymującej irbesartan nie można wyjaśnić różnicami w średnim ciśnieniu krwi tętniczej podczas obserwacji. Średnie ciśnienie tętnicze w grupie otrzymującej irbesartan nie różniło się znacząco od ciśnienia w grupie amlodypiny. Ponadto, gdy skorygowaliśmy średnie ciśnienie tętnicze podczas każdej z wizyt kwartalnych w analizie zależnych od czasu zagrożeń proporcjonalnych (Tabela 3), wyniki były podobne do wyników analizy pierwotnej.
Zmiany w funkcji nerek
Stężenie kreatyniny w surowicy, klirens kreatyniny oraz poziomy wydalania białka i albuminy w moczu były podobne w trzech grupach w punkcie wyjściowym (Tabela 1)
[hasła pokrewne: nowotwór mieloproliferacyjny, usunięcie endometriozy, zespół ostrej niewydolności oddechowej ]
[podobne: cykliczna neutropenia, nowotwory mieloproliferacyjne, gastrolog rzeszow ]