Wpływ losartanu na nerki i układ sercowo-naczyniowy u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią typu 2 cd

Pacjentów stratyfikowano zgodnie z poziomem wyjściowym białkomoczu (stosunek albuminy do kreatyniny w moczu <2000 lub> 2000) i losowo przydzielano do otrzymywania losartanu (50 mg) lub placebo raz na dobę, wraz z konwencjonalną terapią hipotensyjną. Po czterech tygodniach dawka losartanu lub placebo została zwiększona do 100 mg lub równoważnika placebo raz na dobę, jeśli ciśnienie krwi w klatce piersiowej z pacjentem siedzącym było powyżej docelowego poziomu skurczowego ciśnienia krwi poniżej 140 mm Hg i rozkurczowej krwi ciśnienie mniejsze niż 90 mm Hg. Po dodatkowych ośmiu tygodniach dodano środki przeciwnadciśnieniowe typów opisanych powyżej (ale nie inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę I lub antagonistów receptora angiotensyny II) lub ich dawki zwiększono w celu osiągnięcia docelowego ciśnienia krwi. W trakcie badania pacjenci otrzymywali standard opieki nad leczeniem cukrzycy, w tym pomiary stężenia hemoglobiny glikozylowanej i stężenia glukozy w surowicy na czczo. Wizyty były zaplanowane co trzy miesiące, lub częściej, jeśli to konieczne, w celu monitorowania ciśnienia krwi i pomiarów laboratoryjnych oraz w celu oceny, czy wystąpiły zdarzenia niepożądane lub czy osiągnięto punkty końcowe. Pacjenci, którzy wcześniej przerywali badania, mieli wizyty kontrolne co trzy miesiące do końca badania; podczas tych wizyt rejestrowano główne i drugorzędne punkty końcowe, mierzono ciśnienie krwi i wykonywano pomiary laboratoryjne. Osoby, które nie mogły wrócić na wizyty w klinice lub członkowie rodziny, skontaktowali się telefonicznie, aby ustalić, czy osiągnęli punkt końcowy rozpoczęcia dializy, transplantacji nerki lub śmierci.
Mierniki rezultatu
Pierwszorzędową miarą skuteczności był czas do pierwszego zdarzenia złożonego punktu końcowego podwojenia stężenia kreatyniny w surowicy, schyłkowej niewydolności nerek lub zgonu. Podwojenie stężenia kreatyniny w surowicy określono jako pierwszą wartość kreatyniny w surowicy, która była dwukrotnie większa od wartości linii podstawowej, co potwierdza druga wartość kreatyniny w surowicy uzyskana co najmniej cztery tygodnie po początkowym podwojeniu. Schyłkowa niewydolność nerek została określona przez potrzebę długotrwałej dializy lub przeszczepienia nerki. Z góry ustalony drugorzędowy punkt końcowy, zachorowalność i śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych stanowiły kompozycję zawału mięśnia sercowego, udaru, pierwszej hospitalizacji z powodu niewydolności serca lub niestabilnej dławicy piersiowej, rewaskularyzacji wieńcowej lub obwodowej lub zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych. Dokonano również wstępnej analizy składowych pierwotnych i wtórnych złożonych punktów końcowych. Inne drugorzędne punkty końcowe obejmowały progresję choroby nerek6 i zmiany w poziomie białkomoczu.
Analiza statystyczna
Analizy pierwotnych i wtórnych punktów końcowych przeprowadzono zgodnie z zasadą zamiaru leczenia; uwzględniliśmy dane od wszystkich pacjentów zrandomizowanych (z wyjątkiem trzech pacjentów, którzy stracili czas obserwacji), od czasu randomizacji do daty zakończenia badania. W drugiej analizie na podstawie protokołu wykluczono pacjentów, którzy złamali kryteria włączenia i wykluczenia oraz cenzurowali dane pacjentów 14 dni po tym, jak trwale zaprzestali stosowania badanego leku
[patrz też: przeszczep przeciwko gospodarzowi, dobry kardiolog gdynia, rak nerkowokomórkowy ]
[podobne: jak zrobić krem do twarzy, say yes say yes, zapalenie siatkówki ]